|
|
|
In memoriam Waarom
die middag anders was, onontkoombaar warm en zacht. Niets deed vermoeden dat je alles achterliet. Ik lees je foto, kijk
naar hoe je kijkt, maar uit geen twijfel
blijkt hoe jij onvoorbereid- Ik vraag me al heel lang af, nu de ergste woede is verzilverd, waarom jouw dood me blijft
ontroeren. Pijn, die zich niet zomaar laat
verdrijven. Koorts die blijft. Ziekte die
maar niet geneest. |
|
|